USG w medycynie estetycznej – rozmowa z lek. dent. Małgorzatą Kołodziejczyk
3 lis 2026
„Coś tam miałam wstrzykiwane. Chyba kwas. Ale to było dawno, u znajomej kosmetyczki”. To zdanie w gabinetach medycyny estetycznej pada znacznie częściej, niż mogłoby się wydawać. Pacjentka przychodzi po kolejny zabieg, a lekarz staje przed twarzą, która jest jak zapisana kartka bez podpisu: wiadomo, że coś na niej jest, ale nie wiadomo co, ile, w której warstwie i od kiedy.
Co wtedy? Można zgadywać. Można też zajrzeć pod skórę, zanim igła jej dotknie. Właśnie temu służy USG w medycynie estetycznej: badanie, które jeszcze kilka lat temu kojarzyło się raczej z ginekologią czy kardiologią, a dziś coraz częściej staje się pierwszym krokiem przed zabiegiem na twarzy.
O tym, co naprawdę widać na ekranie aparatu, ile da się przewidzieć, a czego nie pokaże żadna głowica, rozmawiamy z lek. dent. Małgorzatą Kołodziejczyk z Częstochowy. Jako lekarz dentysta zna anatomię głowy od strony, której wielu lekarzy medycyny estetycznej nie ogląda na co dzień: od kości, zębów, nerwów i naczyń, które biegną dokładnie tam, gdzie najczęściej trafiają wypełniacze.
Twarz jak czarna skrzynka: pacjentka, która nie wie, co ma pod skórą
Redaktor Barbara Szuszkiewicz
Jak często trafia do Pani pacjentka, która po prostu nie wie, co miała robione?
lekarz Małgorzata Kołodziejczyk
Częściej, niż sama bym chciała. I od razu powiem jedno: to nie jest wina pacjentek. Ktoś robił zabiegi przez dziesięć, piętnaście lat, w różnych miejscach, u różnych osób. Raz w gabinecie lekarskim, raz na wyjeździe, raz „u pani, która przyjeżdżała do salonu”. Nikt nie dał jej karty zabiegowej, nikt nie wkleił naklejki z numerem serii preparatu. Ona pamięta, że było „coś w usta” i „coś pod oczy”, i że „miało się wchłonąć”. A potem przychodzi do mnie i mówi: chcę jeszcze trochę w policzki.
I ja wtedy mam dwie drogi. Mogę uwierzyć, że wszystko się wchłonęło, bo tak mówi ulotka. Albo mogę sprawdzić. Wybieram to drugie.
Redaktor Barbara Szuszkiewicz
Dlaczego nie wystarczy dokładny wywiad?
lekarz Małgorzata Kołodziejczyk
Bo pamięć pacjentki nie jest dokumentacją medyczną. Krótko.
Redaktor Barbara Szuszkiewicz
Pamięć zawodzi nawet przy najlepszych chęciach?
lekarz Małgorzata Kołodziejczyk
Oczywiście. Pacjentki mylą nazwy preparatów, mylą lata, czasem nie wiedzą, że to, co dostały, w ogóle nie było kwasem hialuronowym. Słyszę: „to był taki kwas, tylko mocniejszy, na dłużej”. I to zdanie zapala mi w głowie czerwoną lampkę, bo „mocniejszy kwas na dłużej” bywa w praktyce hydroksyapatytem wapnia, kwasem polimlekowym, a niestety czasem preparatem permanentnym, którego nie da się rozpuścić. To zupełnie inna sytuacja kliniczna.
Do tego dochodzi coś, o czym mówi się za mało: wypełniacze nie zawsze znikają w takim tempie, jak obiecuje marketing. W badaniach obrazowych kwas hialuronowy bywa widoczny w tkankach dłużej niż deklarowane kilka czy kilkanaście miesięcy. Pacjentka jest przekonana, że ma „czysto”, a na ekranie widzę depozyty sprzed lat. Jeśli dołożę kolejną porcję, nie odświeżę efektu. Dołożę do tego, co już tam leży.
Tak powstają twarze, które wszyscy znamy z ulicy i z internetu: ciężkie, przesunięte, nienaturalnie pełne. Nikt nie chciał takiego efektu. Po prostu nikt nie sprawdził, co już jest w środku.
Co widać na ekranie: każdy preparat zostawia inny ślad
W medycynie estetycznej używa się USG wysokiej częstotliwości: głowic liniowych, które pokazują bardzo płytkie warstwy z dużą rozdzielczością. To ważne, bo większość tego, co interesuje lekarza, leży kilka milimetrów pod powierzchnią skóry: skóra właściwa, tkanka podskórna, przedziały tłuszczowe, mięśnie mimiczne, okostna.
Redaktor Barbara Szuszkiewicz
Czy w USG da się odróżnić jeden wypełniacz od drugiego?
lekarz Małgorzata Kołodziejczyk
W wielu przypadkach tak, i to jest moment, w którym pacjentki są naprawdę zaskoczone. Każdy preparat ma swój „podpis” na ekranie. Kwas hialuronowy zwykle wygląda jak ciemne, bezechowe lub niskoechowe jeziorka, czasem z drobnymi przegrodami. Hydroksyapatyt wapnia jest jasny, hiperechogeniczny i potrafi rzucać cień akustyczny w głąb. Kwas polimlekowy daje raczej drobne, rozsiane jasne punkty. Nici PDO widać jako cienkie, jasne linie.
A płynny silikon? Silikon daje obraz, który w literaturze opisuje się jako „burzę śnieżną”: rozproszony, jasny szum, który zasłania wszystko, co leży głębiej. Kiedy to widzę, wiem, że rozmowa z pacjentką będzie długa i bardzo spokojna.
Redaktor Barbara Szuszkiewicz
Czyli z ekranu można wyczytać nazwę produktu?
lekarz Małgorzata Kołodziejczyk
Nie. I to trzeba powiedzieć uczciwie. USG nie pokaże marki ani numeru serii. Pokaże grupę preparatów, ich lokalizację, warstwę, objętość, kształt depozytu i to, czy wokół toczy się stan zapalny. Są też pułapki: żel poliakrylamidowy, preparat permanentny, w obrazie może przypominać kwas hialuronowy. A różnica jest kolosalna, bo na kwas działa hialuronidaza, a na poliakrylamid już nie. Dlatego obraz zawsze zestawiam z wywiadem, zdjęciami sprzed lat, badaniem palpacyjnym. Jedno bez drugiego bywa zwodnicze.
Poniżej zestawienie, które redakcja przygotowała na podstawie literatury naukowej. To nasze uproszczenie dla pacjentów, nie atlas diagnostyczny.
Każdy preparat zostawia w obrazie USG inny ślad. Zestawienie jest uproszczeniem dla pacjentów, a nie atlasem diagnostycznym.
| Preparat | Jak zwykle wygląda w USG | Rozpuszczenie enzymem |
|---|---|---|
| Kwas hialuronowy | ciemne (bezechowe) jeziorka, czasem z przegrodami | tak, hialuronidazą |
| Hydroksyapatyt wapnia | jasne (hiperechogeniczne) ogniska z cieniem akustycznym | nie |
| Kwas polimlekowy | drobne, jasne punkty rozsiane w tkance | nie |
| Płynny silikon | „burza śnieżna”, która zasłania głębsze struktury | nie |
| PMMA (mikrosfery) | drobne jasne ogniska z artefaktem typu „ogon komety” | nie |
| Żel poliakrylamidowy | ciemne przestrzenie, łatwe do pomylenia z kwasem hialuronowym | nie |
| Nici PDO | cienkie, jasne linie biegnące w tkance | niewchłaniają się z czasem |
Źródła: Wortsman X., J Ultrasound Med 2015; Schelke LW, Decates TS, Velthuis PJ., J Cosmet Dermatol 2018.
Opracowanie: Redakcja Aesthetic.Expert by Golden Medical Media
Spojrzenie stomatologa: anatomia głowy, której nie widać w lustrze
Lekarz dentysta pracuje w samym centrum twarzy. Na co dzień ma do czynienia z nerwami czaszkowymi, naczyniami, kośćmi szczęki i żuchwy, ze strukturami, które w medycynie estetycznej są największym źródłem ryzyka. To perspektywa, która przy wypełnianiu ust, bruzd nosowo-wargowych, bródki czy linii żuchwy okazuje się bezcenna.
Redaktor Barbara Szuszkiewicz
Czy stomatologia zmienia sposób, w jaki patrzy Pani na twarz przed zabiegiem estetycznym?
lekarz Małgorzata Kołodziejczyk
Całkowicie. Ja nie widzę twarzy jako powierzchni. Widzę ją warstwami: kość, okostna, mięśnie, tłuszcz, skóra. I widzę to, co w tych warstwach biegnie. Wiem, gdzie wychodzi nerw podoczodołowy, gdzie nerw bródkowy, którędy idzie tętnica twarzowa i jak oddaje tętnice wargowe. Znieczulam w tych okolicach od lat, więc anatomia nie jest dla mnie rysunkiem z podręcznika.
Ale właśnie dlatego, że znam anatomię, mam do niej ogromny respekt. Bo podręcznik pokazuje typowy przebieg. A pacjent nie jest typowy.
Redaktor Barbara Szuszkiewicz
Co Pani ma na myśli?
lekarz Małgorzata Kołodziejczyk
Zmienność naczyń. Tętnica twarzowa u jednej osoby biegnie płyciej, u innej głębiej, czasem bardziej przyśrodkowo, czasem rozgałęzia się w miejscu, w którym nikt się tego nie spodziewa. Badania anatomiczne pokazują, że przebieg i głębokość tętnic twarzy różnią się istotnie między ludźmi, a nawet między prawą i lewą stroną tej samej twarzy. Tętnica kątowa przy nosie, tętnice wargowe w ustach, to są miejsca, gdzie milimetr robi różnicę.
USG z opcją Dopplera pozwala mi zobaczyć przepływ krwi w czasie rzeczywistym. Nie zgaduję, gdzie „powinno” być naczynie. Widzę, gdzie jest u tej konkretnej pacjentki. Mogę je zaznaczyć na skórze, zanim zacznę.
Redaktor Barbara Szuszkiewicz
Czy wiedza stomatologiczna przydaje się też przy diagnozowaniu problemów po wypełniaczach?
lekarz Małgorzata Kołodziejczyk
Bardzo. Zdarza się, że pacjentka przychodzi z obrzękiem policzka i jest przekonana, że to reakcja na wypełniacz sprzed pół roku. A źródłem bywa ząb: stan zapalny przy wierzchołku korzenia, problem po leczeniu kanałowym, zapalenie zatoki szczękowej o pochodzeniu zębowym. Twarz nie wie, czy boli ją wypełniacz, czy trzonowiec. Objawy potrafią wyglądać podobnie. Dlatego czasem łączę USG tkanek miękkich z diagnostyką stomatologiczną i dopiero wtedy mam pełny obraz.
Działa to też w drugą stronę. Pacjentki z wypełniaczami powinny mówić o nich swojemu dentyście, zwłaszcza przed zabiegami chirurgicznymi w jamie ustnej. Wypełniacz i ząb to sąsiedzi. Czasem bardzo bliscy.
Po zabiegach u osób nieuprawnionych: kiedy trzeba zacząć od śledztwa
Osobny rozdział to pacjentki, które trafiają do lekarza po zabiegach wykonanych przez osoby bez uprawnień medycznych. Często nie mają żadnej dokumentacji, a preparat bywa kupiony w internecie, bez pewnego pochodzenia. Na twarzy pojawiają się grudki, zgrubienia, przebarwienia, asymetrie, czasem przewlekły obrzęk, który wraca falami.
Redaktor Barbara Szuszkiewicz
Jak wygląda pierwsza wizyta takiej pacjentki?
lekarz Małgorzata Kołodziejczyk
Przede wszystkim bez oceniania. Ona już się wstydzi, często długo zwlekała z przyjściem, bo bała się, że usłyszy „sama sobie pani zrobiła”. Ode mnie tego nie usłyszy. Moim zadaniem jest ustalić, co się dzieje, a nie kto zawinił.
Potem zaczynam jak detektyw. Wywiad, zdjęcia, dotyk, a na końcu USG. I bardzo często to właśnie obraz z głowicy zmienia całą rozmowę. Pacjentka mówi, że miała „trochę w usta”, a ja widzę depozyt, który przewędrował nad wargę, albo materiał w zupełnie innej warstwie, niż powinien być. Albo coś, co wygląda jak otorbione ognisko z żywym przepływem wokół, czyli stan zapalny, który trwa.
Redaktor Barbara Szuszkiewicz
Co USG mówi lekarzowi w takiej sytuacji?
lekarz Małgorzata Kołodziejczyk
Odpowiada na kilka pytań, od których zależy całe dalsze postępowanie:
- gdzie dokładnie leży materiał i w której warstwie tkanek,
- jak duży jest depozyt i czy jest jeden, czy jest ich wiele,
- czy to raczej kwas hialuronowy, który można spróbować rozpuścić, czy preparat, na który enzym nie zadziała,
- czy wokół toczy się stan zapalny, widoczny jako wzmożony przepływ w Dopplerze,
- czy w tkankach jest płyn, który może sugerować ropień, wymagający zupełnie innego leczenia.
Redaktor Barbara Szuszkiewicz
A jeśli to preparat permanentny?
lekarz Małgorzata Kołodziejczyk
Wtedy mówię prawdę. Że nie ma prostego „rozpuszczenia”. Że czasem najlepszą decyzją jest obserwacja, czasem leczenie farmakologiczne stanu zapalnego, a czasem konsultacja z chirurgiem plastycznym. I że USG pozwala zaplanować każdą z tych dróg dużo precyzyjniej, niż gdybyśmy działali na ślepo.
Najtrudniejsze jest to, że te pacjentki często chcą „naprawić” efekt kolejnym wypełniaczem. Zakryć grudkę, wyrównać asymetrię. Rozumiem to. Ale dokładanie materiału na nierozpoznany problem to jak malowanie ściany, na której rośnie grzyb. Najpierw trzeba wiedzieć, co jest pod spodem.
Ile da się przewidzieć? USG przed kolejnym zabiegiem
Największa wartość USG nie ujawnia się wtedy, gdy coś już poszło źle. Ujawnia się wcześniej: zanim lekarz podejmie decyzję o kolejnym zabiegu. To moment, w którym badanie pozwala odpowiedzieć na pytanie, czy w ogóle dokładać, ile i gdzie.
Redaktor Barbara Szuszkiewicz
Pani doktor, ile tak naprawdę da się przewidzieć dzięki USG?
lekarz Małgorzata Kołodziejczyk
Więcej, niż większość pacjentek się spodziewa, i mniej, niż obiecują niektóre reklamy. Nie przepowiem przyszłości. Ale mogę bardzo zmniejszyć liczbę niespodzianek.
Na przykład: pacjentka chce powiększyć usta. W USG widzę, że w wardze wciąż leży sporo kwasu z poprzednich zabiegów, a część przesunęła się ponad granicę czerwieni wargowej. Wtedy wiem, że kolejna porcja pogłębi problem tzw. „wąsika” z wypełniacza. Lepszą decyzją może być rozpuszczenie starego materiału i zaplanowanie zabiegu od nowa, po kilku tygodniach przerwy.
Inna pacjentka chce wypełnić dolinę łez. Na ekranie widzę, że w tej okolicy już jest materiał, a tkanki są obrzęknięte. Pod oczami wypełniacz potrafi wiązać wodę i dawać efekt worków. Gdybym dołożyła, pogorszyłabym sprawę. USG zamienia „wydaje mi się” na „widzę”.
Redaktor Barbara Szuszkiewicz
Czyli czasem najlepszym zabiegiem jest… brak zabiegu?
lekarz Małgorzata Kołodziejczyk
Tak. I to jest dla mnie najważniejsza zmiana, jaką USG wprowadziło do mojej pracy. Coraz częściej mówię: dziś nie. Albo: dziś zaczynamy od rozpuszczenia. Albo: dziś tylko badanie, a decyzję podejmiemy razem za dwa tygodnie.
Redaktor Barbara Szuszkiewicz
Kiedy jeszcze warto zrobić USG, zanim podejmie się decyzję?
lekarz Małgorzata Kołodziejczyk
Przed zmianą rodzaju preparatu, na przykład z kwasu na stymulator tkankowy. Przed zabiegami z użyciem nici. Przed intensywnymi zabiegami energetycznymi w okolicach, gdzie leżą wypełniacze. I zawsze wtedy, gdy pacjentka planuje operację u chirurga plastycznego, na przykład lifting twarzy albo plastykę powiek. Chirurg powinien wiedzieć, co i gdzie zastanie w tkankach. Zwłaszcza materiały permanentne potrafią zmienić przebieg operacji, a czasem jej wynik.
Może to zabrzmi przewrotnie, ale dobre USG to także szacunek dla budżetu pacjentki. Nie płaci za materiał, którego nie potrzebuje. Nie płaci później za usuwanie skutków.
Gdy liczy się każda minuta: powikłania naczyniowe
Guzek zapalny z kwasem polimlekowym w okolicy pooczodolowej
zdjęcie z zasobów lekarz Małgorzaty Kołodziejczyk
Najpoważniejszym, choć rzadkim powikłaniem po wypełniaczach jest zamknięcie naczynia krwionośnego przez preparat. Skóra blednie albo robi się sina, marmurkowa, pojawia się ból nieproporcjonalny do zabiegu.
W skrajnych, opisywanych w literaturze przypadkach dochodzi do martwicy skóry, a nawet utraty wzroku. Przegląd światowego piśmiennictwa opublikowany w „Dermatologic Surgery” pokazał, że największe ryzyko dotyczy okolic nosa, gładzizny i czoła oraz bruzd nosowo-wargowych.
Redaktor Barbara Szuszkiewicz
Jak USG zmienia postępowanie w takiej sytuacji?
lekarz Małgorzata Kołodziejczyk
Przy kwasie hialuronowym standardem jest szybkie podanie hialuronidazy, enzymu, który go rozkłada. Tradycyjnie podaje się ją w dużych dawkach, szeroko, w całą zagrożoną okolicę. To działa, ale trochę jak gaszenie pożaru zalewaniem całego piętra.
Z USG i Dopplerem mogę zobaczyć gdzie przepływ się urywa i gdzie leży skupisko preparatu, które blokuje naczynie. I podać enzym celowo, w to konkretne miejsce, pod kontrolą obrazu. Grupa holenderskich badaczy opisała, że takie celowane rozpuszczanie pod kontrolą USG pozwalało skutecznie przywrócić przepływ przy użyciu mniejszych dawek enzymu. Dla pacjentki to oznacza szybszą pomoc i mniejsze obciążenie tkanek.
Redaktor Barbara Szuszkiewicz
Czy to znaczy, że bez USG lekarz jest bezradny?
lekarz Małgorzata Kołodziejczyk
Nie, absolutnie nie. Protokoły postępowania bez USG istnieją i działają. Najważniejsze jest, żeby lekarz rozpoznał objawy od razu i miał hialuronidazę w gabinecie, zanim zacznie zabieg, a nie po. USG jest dodatkowym okiem. Bardzo cennym, ale dodatkowym.
I jeszcze coś. Przy preparatach, których nie da się rozpuścić, nie ma enzymu, który cofnie zamknięcie naczynia. To jeden z powodów, dla których tak mocno podkreślam, że wiedza o tym, co pacjentka ma w twarzy, to nie ciekawostka. To element bezpieczeństwa.
Czego USG nie pokaże: uczciwie o granicach badania
W rozmowach o nowych technologiach łatwo popaść w zachwyt. Dlatego zapytaliśmy wprost o ograniczenia.
Redaktor Barbara Szuszkiewicz
Czy USG może dać pacjentce fałszywe poczucie bezpieczeństwa?
lekarz Małgorzata Kołodziejczyk
Może, jeśli ktoś traktuje je jak magiczną różdżkę. USG to narzędzie, a nie wyrocznia. Jego wartość zależy w ogromnym stopniu od tego, kto trzyma głowicę i kto interpretuje obraz. Ten sam ekran dwie osoby mogą odczytać zupełnie inaczej.
Są też ograniczenia fizyczne. Bardzo małe ilości preparatu bywają trudne do uchwycenia. Kość zatrzymuje fale ultradźwiękowe, więc to, co leży głęboko, bezpośrednio na niej lub za nią, widać gorzej. Mieszanki różnych preparatów w jednym miejscu potrafią dać obraz, który trudno jednoznacznie opisać. A silikon, jak mówiłam, potrafi zasłonić wszystko pod sobą.
Redaktor Barbara Szuszkiewicz
Czyli nie zawsze padnie jednoznaczna odpowiedź?
lekarz Małgorzata Kołodziejczyk
Nie zawsze. I wolę powiedzieć pacjentce „widzę coś, czego nie potrafię z pewnością nazwać”, niż udawać, że wiem. Czasem potrzebne jest inne badanie obrazowe, czasem konsultacja z kolegą, czasem obserwacja w czasie.
I jeszcze jedno, bardzo ważne. Nie wszystko, co widać w USG, trzeba usuwać. Jeśli depozyt leży spokojnie, nie daje objawów i nie przeszkadza w planowanym zabiegu, czasem najlepsze, co mogę zrobić, to zostawić go w spokoju. USG służy do mądrych decyzji, nie do szukania problemów na siłę.
Zanim usiądziesz na fotelu: o co warto zapytać i co zabrać ze sobą
Na koniec poprosiliśmy panią doktor o rady.
Redaktor Barbara Szuszkiewicz
Co pacjentka może zrobić już na najbliższej wizycie?
lekarz Małgorzata Kołodziejczyk
Pierwsza i najprostsza rada: zbierajcie dokumentację. Po każdym zabiegu proście o nazwę preparatu, ilość, okolicę i naklejkę z numerem serii. Zróbcie zdjęcie. Załóżcie w telefonie folder „moja twarz”. Za pięć lat ten folder może być ważniejszy niż jakiekolwiek badanie.
Druga: mówcie prawdę, nawet jeśli jest niewygodna. Także o zabiegach u osób nieuprawnionych, także o tych za granicą, także o tych, o których chciałybyście zapomnieć. Lekarz nie jest od oceniania. Jest od tego, żeby było bezpiecznie.
Trzecia: nie bójcie się pytać.
Zanim usiądziesz na fotelu
- Czy w miejscu, które chcemy poprawić, jest jeszcze materiał z poprzednich zabiegów?Wypełniacze potrafią zostawać w tkankach dłużej, niż obiecuje ulotka.
- Jakim preparatem będzie Pan/Pani pracować i czy w razie potrzeby da się go rozpuścić?Kwas hialuronowy można rozpuścić enzymem. Większości innych preparatów już nie.
- Czy w gabinecie jest hialuronidaza i procedura na wypadek powikłania naczyniowego?Przy powikłaniu naczyniowym liczy się czas, więc enzym musi być pod ręką przed zabiegiem.
- Czy przed zabiegiem warto wykonać USG, a jeśli tak, kto je wykona i zinterpretuje?Wartość badania zależy od tego, kto trzyma głowicę i odczytuje obraz.
- Czy dostanę informację o preparacie, jego ilości i numerze serii na piśmie?To Twoja dokumentacja na lata. Przyda się przy każdym kolejnym zabiegu.
- Co mam zrobić, jeśli po zabiegu pojawi się ból, bladość albo sine przebarwienie skóry, i pod jaki numer dzwonić?Zaburzenia widzenia po zabiegu to sytuacja nagła, która wymaga natychmiastowej pomocy.
Redaktor Barbara Szuszkiewicz
Czy jest coś, co powinno skłonić pacjentkę do szybkiego kontaktu z lekarzem po zabiegu?
lekarz Małgorzata Kołodziejczyk
Tak: silny ból, blednięcie, sine lub marmurkowe plamy na skórze, zaburzenia widzenia. Przy zaburzeniach widzenia nie ma na co czekać. To sytuacja nagła. Wszystko inne, czyli grudki, asymetrie, przewlekły obrzęk, też wymaga konsultacji, ale tu możemy działać spokojnie, z badaniem, a nie w pośpiechu.
Najczęściej zadawane pytania
USG w medycynie estetycznej
Czy badanie USG twarzy boli?
Nie. To badanie nieinwazyjne: lekarz przesuwa po skórze głowicę z żelem, bez igieł i bez promieniowania. Może być jedynie lekko odczuwalny nacisk w okolicach, które są tkliwe, na przykład przy stanie zapalnym.
Czy w USG widać kwas hialuronowy sprzed kilku lat?
Często tak. W badaniach obrazowych kwas hialuronowy bywa widoczny w tkankach dłużej, niż deklarują producenci. Dlatego pacjentka, która jest przekonana, że „wszystko się wchłonęło”, może mieć w twarzy depozyty z poprzednich zabiegów.
Czy USG pokaże, jaki dokładnie preparat mam w twarzy?
Nie pokaże marki ani numeru serii, ale w wielu przypadkach pozwala określić grupę preparatu: czy to raczej kwas hialuronowy, hydroksyapatyt wapnia, kwas polimlekowy, silikon czy nici. Pokazuje też lokalizację, warstwę i wielkość depozytu oraz to, czy wokół toczy się stan zapalny. Obraz zawsze trzeba zestawić z wywiadem i dokumentacją.
Czy USG przed każdym wypełniaczem jest konieczne?
Nie jest obowiązkowe, ale bywa bardzo pomocne. Szczególnie warto o nie zapytać, gdy nie wiesz, co miałaś robione, gdy zabiegi wykonywała osoba bez uprawnień medycznych, gdy pojawiły się grudki, asymetrie lub przewlekły obrzęk, przed zmianą rodzaju preparatu i przed planowaną operacją u chirurga plastycznego.
Czy USG pomaga, gdy po zabiegu dojdzie do powikłania?
Tak, przy kwasie hialuronowym może być bardzo cenne. USG z Dopplerem pozwala zobaczyć, gdzie urywa się przepływ krwi i gdzie leży preparat, a lekarz może podać enzym rozpuszczający kwas celowo, pod kontrolą obrazu. USG nie zastępuje jednak standardowych procedur: najważniejsze jest szybkie rozpoznanie objawów i hialuronidaza dostępna w gabinecie.
Co zabrać na wizytę przed kolejnym zabiegiem?
Wszystko, co masz: nazwy preparatów, naklejki z numerami serii, karty zabiegowe, daty zabiegów i zdjęcia sprzed lat. Nawet niepełna dokumentacja ułatwia lekarzowi interpretację obrazu USG.
Kiedy po zabiegu trzeba pilnie skontaktować się z lekarzem?
Gdy pojawi się silny ból, blednięcie skóry, sine lub marmurkowe plamy albo zaburzenia widzenia. Zaburzenia widzenia to sytuacja nagła, wymagająca natychmiastowej pomocy.
Od redakcji Aesthetic.Expert
Przez lata o medycynie estetycznej mówiło się głównie w kategoriach efektu: pełniejsze usta, gładsze czoło, wyraźniejsza linia żuchwy. Rozmowa z lek. dent. Małgorzatą Kołodziejczyk pokazuje, że równie ważne jest to, czego w lustrze nie widać. Twarz pamięta więcej niż pacjentka. Pamięta każdy preparat, każdą warstwę, każdą decyzję podjętą w pośpiechu.
Z naszej redakcyjnej perspektywy USG to coś więcej niż kolejne urządzenie w gabinecie. To zmiana sposobu myślenia: od działania na podstawie przypuszczeń do działania na podstawie obrazu. Od pytania „ile jeszcze dołożyć?” do pytania „co już tam jest?”.
Najmocniej zapamiętujemy z tej rozmowy jedno zdanie: „Pamięć pacjentki nie jest dokumentacją medyczną”. Dlatego zachęcamy naszych czytelników przede wszystkim do jednego: dbajcie o własną historię zabiegów. Zapisujcie, fotografujcie, pytajcie. Świadoma pacjentka to bezpieczniejsza pacjentka.
Rozmowa ma charakter edukacyjny i nie zastępuje konsultacji lekarskiej. Decyzję o badaniu USG i zabiegu podejmuje lekarz po indywidualnej ocenie pacjenta.
Źródła
- Wortsman X. Identification and Complications of Cosmetic Fillers: Sonography First. Journal of Ultrasound in Medicine. 2015;34(7):1163-1172.
- Schelke LW, Decates TS, Velthuis PJ. Ultrasound to improve the safety of hyaluronic acid filler treatments. Journal of Cosmetic Dermatology. 2018;17(6):1019-1024.
- Schelke LW, Velthuis P, Kadouch J, Swift A. Early ultrasound for diagnosis and treatment of vascular adverse events with hyaluronic acid fillers. Journal of the American Academy of Dermatology. 2023;88(1):79-85.
- Cotofana S, Lachman N. Arteries of the Face and Their Relevance for Minimally Invasive Facial Procedures: An Anatomical Review. Plastic and Reconstructive Surgery. 2019;143(2):416-426.
- Beleznay K, Carruthers JDA, Humphrey S, Jones D. Avoiding and Treating Blindness From Fillers: A Review of the World Literature. Dermatologic Surgery. 2015;41(10):1097-1117.
ZASTRZEŻENIE Treści z naszego portalu są jedynie wskazówkami dla zainteresowanych i zawsze rekomendujemy skonsultowanie się z wykwalifikowanym specjalistą w przypadku jakichkolwiek pytań lub wątpliwości dotyczących danego tematu. Nie są to treści edukacyjne. Administratorzy portalu nie ponoszą żadnych konsekwencji wynikających z wykorzystania informacji zawartych na naszych stronach. Wszelkie treści umieszczane na niniejszej stronie internetowej chronione są prawem autorskim.
